Niektóre natchnione myśli duchowe z Wewnętrznych rozporządzeń wspólnoty, napisanych przez nią dla wspólnoty:
                             
       Siostra.«Powinna być lustrem, które odbija wewnętrzne cnoty».

       Ubóstwo. «Jest tą cnotą, którą poślubił nasz Ojciec św. Franciszek. Jeśli chcemy być rozpoznane przez niego jako jego córki, powinnyśmy naśladować tę cnotę».
       Powinnyśmy, zatem być ubogie... przede wszystkim w duchu i w sercu odrywając się od wszelkich rzeczy».

       Cisza. «Niech siostry pamiętają, że cisza podtrzymuje zawsze żywą obecność Bożą i pokonuje wszystkie napotkane przeciwności na drodze doskonałości».

       Woda święcona. «Wchodząc do chóru, siostra niech przeżegna się wodą święconą, ponieważ woda święcona skutecznie przepędza złe myśli i rozproszenia, jakie nieprzyjaciel usiłuje wzbudzić w tym miejscu bardziej niż w innym».

       Eucharystia. «Pokarmem dla duszy jest Słowo Boże, modlitwa, pokuta oraz każde dobre dzieło spełnione na chwałę Bożą i dla własnego zbawienia. Jednak nie możemy zapomnieć, że najbardziej skutecznym pokarmem dla nabycia sił i pokonania niebezpieczeństw wychodzących na przeciw jest Eucharystia».

       Imię Jezusa. «Najświętsze Imię Jezusa powinno uświęcać wargi siostry zakonnej w taki sposób, by z jej ust wychodziły słowa uwielbienia Jezusa, który jest światłem, radością i pokojem dla tych, którzy Go kochają. Każda siostra powinna coraz bardziej rozpalać miłością serce współsióst sprawiając, by Jego Święte Imię zawsze dźwięczało w ich uszach: Jezus! Jezus! Ach, to Imię będzie jej radością!».

powrót
początek...

 

Siostra...lustrem

Wyprawka duchowa

Maksymy

 

 

copyright © Franciszkanki Świętej Klary 2006 - 2016